Thomas Kanger. Pogranicze. nowość »

Pewnego ranka codzienność staje się dla Eliny Wiik nie do zniesienia. Praca w policji dawno straciła sens, a dni toczą się jednostajnym torem. Bez zastanowienia wsiada więc do samochodu i rozpoczyna podróż w nieznane  - podróż, która zmieni jej życie. Przypadkiem trafia do miasteczka we Włoszech, gdzie poznaje mężczyznę, z którym połączy ją nagła namiętność i gwałtowne uczucie. Niestety, przeszłość ukochanego pełna jest mrocznych sekretów. Gdy zostaje zamordowany, Elina wpada w wir dziwnych zdarzeń. Musi sięgnąć po najgłębsze pokłady intuicji i policyjnego doświadczenia, by rozwikłać tajemnice związane z jego życiem i śmiercią. W swoim śledztwie dotrze do miejsc, w których prawda i mity splatają się w jedno.

Pogranicze było nominowane do Nagrody Szwedzkiej Akademii Autorów Kryminałów w 2007 roku w kategorii Najlepszy Szwedzki Kryminał Roku.

*  *  *

"To historia o namiętności i miłości, o odpowiedzialności i umiejętności przeżycia, o nagłej, brutalnej śmierci. (...) Sugestywna i czasem jeżąca włos na głowie narracja".

"Västervikstidningen"

"Swoim Pograniczem Thomas Kanger raz jeszcze udowadnia, że należy do pierwszej ligi autorów kryminalnych w kraju (...). Nasycona proza, celna charakterystyka postaci i głęboka historia to wszystko czego trzeba. Kanger daje to czytelnikowi i naprawdę wie, o czym pisze. W swojej twórczości konsekwentnie wybiera mniej uczęszczaną ścieżkę. Krótko mówiąc, ma nam do powiedzenia coś o niebo istotniejszego niż utarty schemat w rodzaju 'ktoś zginął, policja znajduje mordercę'. Jego powieść jest tak dobra, że powinna znaleźć wielu czytelników wśród tych, którzy kategorycznie twierdzą, że kryminały są nie dla nich. Nie wiedzą, co tracą, lekceważąc Thomasa Kangera".

"Kristianstadsbladet"

"Pogranicze proponuje masę zaskakujących efektów, szybkie tempo i gwarantuje pełną emocji lekturę".

"Journalisten"

"Thomas Kanger należy do elitarnej grupki autorów kryminałów, którym zawsze udaje się zaskoczyć czytelnika. Potrafi osiągnąć dużo więcej niż to, co uznajemy za minimum (a czego nie znajdziemy w bardzo wielu książkach tego gatunku), to znaczy solidny wątek, szybkie tempo oraz świetny opis postaci i środowiska".

"Hallands Nyheter"

• Fragment #1